ته کیسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ته کیسه . [ ت َه ْ س َ / س ِ ] (اِ مرکب ) آنچه از نقد پس از خرجهائی در ته کیسه بجای مانده است . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : نیست اختر کز برای تیغ داغ حسرتش درهم از ته کیسه ٔ شب در میان انداخته . زلالی (از آنندراج ).