تهاتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ تُ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- دعوی بین دو کس که ادعای هر دو طرف باطل شود.<BR>۲- معاملة جنس با جنس.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ تُ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- دعوی بین دو کس که ادعای هر دو طرف باطل شود. ۲- معامله جنس با جنس.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهاتر. [ ت َ ت ِ ] (ع اِ) گواهی که همدیگر را کاذب کند. (منتهی الارب ). گواهانی که همدیگر را تکذیب کنند. ج ِ تهتر. (ناظم الاطباء).
تهاتر. [ ت َ ت ُ ] (اِ) مبادله ٔ کالائی با کالائی دیگر. فرهنگستان ایران پایاپای را به جای این کلمه پذیرفته است . رجوع به واژه های نو فرهنگستان ایران شود.
تهاتر. [ ت َ ت ُ ] (ع مص ) بر یکدیگر دعوی باطل کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یکدیگر را تکذیب کردن . منه التهاترللشهادات التی یکذب بعضها بعضاً کانه جمع تهتر. و فی الحدیث : المتسابان شیطانان یتهاتران . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).
مترادف و متضاد واژهدان
معامله پایاپای دعوی باطل
فرهنگ طیفی واژهدان
معامله تهاتری، پایاپای، معاوضه، مبادله جنس، تعویض
واژگان فارسی سره واژهدان
پایاپای