تهاکر

تهاکر. [ ت َ ک ُ ] (اِ) لفظ هندی است به معنی خداوند و هندوان در محاورات خود بر هم مسلک ؛ یعنی سمدهی اطلاق کنند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ).