تهایج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهایج . [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) بر یکدیگر آغالیده شدن . (زوزنی ). با هم برجستن به کارزار. یقال : تهایجوا؛ اذا تواثبو اللقتال و تحرکوا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهایج . [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) بر یکدیگر آغالیده شدن . (زوزنی ). با هم برجستن به کارزار. یقال : تهایجوا؛ اذا تواثبو اللقتال و تحرکوا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).