تهجیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهجیل . [ ت َ ] (ع مص ) زشت گردانیدن ناموس کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ سخن نافرجام شنوانیدن . (تاج المصادر بیهقی ). فحش شنوانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دشنام دادن . ◄ بی حرمتی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ نی و جز آن انداختن . (تاج المصادر بیهقی ). به چوب و تازیانه انداختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).