تهزع

تهزع . [ ت َ هََ زْ زُ ] (ع مص ) ناخوش و ترشرو گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تعبس . (اقرب الموارد). ◄ ناشناخته گردانیدن خود را بر کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تنکر. یقال : تهزع فلان لفلان ؛ ای تنکر. (اقرب الموارد). ◄ پریشان رفتن زن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شتافتن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ جنبیدن شتر در رفتار از شادمانی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ لرزیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). ◄ جنبیدن نیزه و شمشیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ پاره پاره شدن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ شکسته شدن چوب و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).