تهزو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهزؤ. [ ت َ هََ زْ زُءْ ] (ع مص ) فسوس کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : السراب یهزاء بالقوم و یتهزاء بهم . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهزؤ. [ ت َ هََ زْ زُءْ ] (ع مص ) فسوس کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : السراب یهزاء بالقوم و یتهزاء بهم . (اقرب الموارد).