تهشیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهشیش . [ ت َ ] (ع مص ) سست شمردن کسی را. ◄ شادمان گردانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهشیش . [ ت َ ] (ع مص ) سست شمردن کسی را. ◄ شادمان گردانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).