تهمة

تهمة. [ ت َ م َ ] (ع اِ) لغتی است در تهامة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

تهمة. [ ت َ هََ م َ ] (ع اِ) بدبوئی گوشت . یقال : فی اللحم تهمة. ◄ زمین که از آن به سی دریا فرودآیند. تهم مثله کانهما مصدران من تهامة لأَن التهائم متصوبة الی البحر. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

تهمة. [ت ُ هََ م َ / ت ُ م َ ] (ع اِ) (از «وهَ م ») بدگمانی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اسم است از اتهام . ج، تهمات و تهم . (از اقرب الموارد). رجوع به تهمت شود.