تهی شکم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهی شکم . [ ت َ / ت ِ / ت ُ ش ِ ک َ ] (ص مرکب ) خالی شکم . گرسنه . (ناظم الاطباء). طلنفح، گرسنه و تهی شکم . (منتهی الارب از یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : کوس تهی شکم را بود آرزوی آن نان یا قوم اطعمونی، آوازش آمد از بر. خاقانی . رجوع به ماده ٔ بعد شود.