تهی پشت

تهی پشت . [ ت ُ پ ُ ] (ص مرکب ) کنایه از پوچ و بی مغز. (آنندراج ). کاواک . میان تهی : فلک از نعره ٔ کوس تهی پشت گرفته گوش مهر و مه به انگشت . حکیم زلالی (از آنندراج ).