توبة

توبة. [ ت َ ب َ ] (اِخ ) ابن حمیربن حزن بن کعب . شاعری بوده است . (منتهی الارب ). شاعری از عشاق مشهور عرب است و در اواسط قرن اول هجری و در زمان خلافت بنی امیه می زیست . رجوع به اعلام زرکلی ج ١ ص ١٦٧ و عقد الفرید ج ٣ ص ٣٠٢ و قاموس الاعلام ترکی و البیان و التبیین ج ١ ص ١٩٦ و المرصع شود.

توبة. [ ت َ ب َ ] (اِخ ) (تل ...) در جانب شرقی دجله مقابل شهر موصل و متصل به نینوا و در آنجای تلی است که آنرا زیارت کنند و در آنجا به تفرج پردازند. رجوع به معجم البلدان ذیل «تل توبة» شود.

توبة. [ ت َ ب َ ] (اِخ ) سوره ٔ نهمین از قرآن کریم، مدنیه و آن دارای ١٢٩ آیت است، پس از انفال و پیش از یونس . نام دیگر آن بحوث است . سوره ٔ برائه . (از یادداشتهای بخط مرحوم دهخدا).