توبت

توبت . [ ت َ / تُو ب َ ] (از ع، اِمص ) توبه . توبة : بر او باید پیوست ... آنگاه ... انابت مفید نباشد، نه راه بازگشتن مهیا... و نه طریق توبت آسان . (کلیله و دمنه ). عهدهای شکسته را چه طریق چاره هم توبتست و شعابی . سعدی . رجوع به توبه شود.