توثیق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توثیق . [ ت َ ] (ع مص ) استوار کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). محکم و استوار کردن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ معتمد داشتن و ثقه گفتن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ثقه خواندن .ثقه گفتن . ثقه شمردن . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).