توحید شهودی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توحید شهودی . [ ت َ / تُو دِ ش ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) توحید عیانی . آنست که عبد کامل تمام افعال و اشیاء را در افعال حق فانی یابد و در هیچ مرتبت و هیچ شیئی را غیر حق فاعل نبیند و غیر او مؤثر نشناسد... و توحید شهودی توحید خواص است . (از فرهنگ علوم عقلی ). رجوع به توحید و دیگر ترکیبهای آن شود.