توحیدگوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توحیدگوی . [ ت َ / تُو ] (نف مرکب ) اقرارکننده به یگانگی خدای تعالی . گوینده ٔ کلمه ٔ لااله الااﷲ : توحیدگوی او نه بنی آدم است و بس هر بلبلی که زمزمه بر شاخسار کرد. سعدی . رجوع به توحید شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توحیدگوی . [ ت َ / تُو ] (نف مرکب ) اقرارکننده به یگانگی خدای تعالی . گوینده ٔ کلمه ٔ لااله الااﷲ : توحیدگوی او نه بنی آدم است و بس هر بلبلی که زمزمه بر شاخسار کرد. سعدی . رجوع به توحید شود.