تودین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تودین . [ ت َ ] (ع مص ) تر کردن و تر نهادن در آب و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ کوتاه گردانیدن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ به عصا زدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).