توذن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توذن . [ ت َ وَذْ ذُ ] (ع مص ) حیله کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ صرف کردن و برگردانیدن . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ زدن . (از اقرب الموارد از لسان العرب ). ◄ به شگفت آوردن چیزی کسی را. (ازاقرب الموارد) (از المنجد). ◄ فضیلت نهادن خود را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).