توذیف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

توذیف . [ ت َ ] (ع مص ) گام نزدیک نهادن . دوش جنبان و خرامان رفتن و شتاب رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به توذف شود.