توذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توذ. (اِخ ) قریه ای است از قراء سمرقند که در سه فرسنگی آن واقع است . محمدبن ابراهیم بن خط-اب توذی و پسر او ابواللیث نصربن محمدبن ابراهیم توذی بدان نسبت دارند. (از معجم ال-ب-لدان ).
توذ. (اِخ ) قریه ای است از قراء مرو... و اکثر آن را توث نامند. (از معجم البلدان ).