تورات

(تُ) [ ع. توراة ] (اِ.)<BR>۱- به معنی اخص، به اسفار خمسة عهد عتیق (تکوین، خروج، احبار، عدد و تثنیه)، انبیا (ابراهیم، اسحاق، یعقوب و ایام بنی اسراییل در برسینا) و توصیه‌های موسوی در اخلاق و شرایع اطلاق می‌شود.<BR>۲- همة کتاب مقدس را به خطا تورات نامند.<br>

(تُ) [ ع. توراه ] (اِ.) ۱- به معنی اخص، به اسفار خمسه عهد عتیق (تکوین، خروج، احبار، عدد و تثنیه)، انبیا (ابراهیم، اسحاق، یعقوب و ایام بنی اسراییل در برسینا) و توصیه‌های موسوی در اخلاق و شرایع اطلاق می‌شود. ۲- همه کتاب مقدس را به خطا تورات نامند.

تورات . [ ت َ ] (اِخ ) توراة. توریة. اسفار پنجگانه ٔ موسی . معرب «تورة» عبری است و معنی آن شریعت و وصیت است که همه ٔ آن بر عهد قدیم اطلاق می شود. (از اقرب الموارد). کتاب موسی (ع ). (ناظم الاطباء). عهد عتیق . صورةالعتیقة. (ابن الندیم ). در عبری تورا نامی است که یهودان به قانون موسی دهند. (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). اسفار پنجگانه یا پنج کتاب موسی عبارت است از: ١ - ژنز یا سِفْرِ تکوین تا استقرار عبرانیان در مصر. ٢ - جلای وطن یا سِفْرِ خروج . ٣ - سِفْرِ لاویان یا احکام صریح مذهبی . ٤ - سِفْرِ اعداد یا شرح نیروی مادی قوم . ٥ - سِفْرِ تثنیه یا مکمل کتابهای یادشده ٔ قبل . (از لاروس ) : یا اهل الکتاب لم تحاجون فی ابراهیم و ماانزلت التوریة و الانجیل الا من بعده اءَفلاتعقلون . (قرآن ٣ / ٦٥). و کیف یحکمونک و عندهم التوریة فیها حکم اﷲ... . (قرآن ٥ / ٤٣). به زرق تو این بار غره نگردم گر انجیل و تورات پیشم بخوانی . منوچهری . رجوع به نشوءاللغة ص ٦٨ و مزدیسنا و یشتها و فرهنگ ایران باستان و ماده ٔ بعد شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

التَّوْراةَ وَ الإِنْجیلَ «تورات» در اصل یک لغت عبرى است و به معناى «شریعت و قانون» مى باشد، و سپس به کتابى که از طرف خداوند بر موسى بن عمران نازل گردید گفته شده، گاهى به مجموعه کتب «عهد عتیق» و گاهى به «اسفار پنجگانه» آن نیز گفته مى شود.(24)