تورات

تورات . [ ت َ ] (اِخ ) توراة. توریة. اسفار پنجگانه ٔ موسی . معرب «تورة» عبری است و معنی آن شریعت و وصیت است که همه ٔ آن بر عهد قدیم اطلاق می شود. (از اقرب الموارد). کتاب موسی (ع ). (ناظم الاطباء). عهد عتیق . صورةالعتیقة. (ابن الندیم ). در عبری تورا نامی است که یهودان به قانون موسی دهند. (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). اسفار پنجگانه یا پنج کتاب موسی عبارت است از: ١ - ژنز یا سِفْرِ تکوین تا استقرار عبرانیان در مصر. ٢ - جلای وطن یا سِفْرِ خروج . ٣ - سِفْرِ لاویان یا احکام صریح مذهبی . ٤ - سِفْرِ اعداد یا شرح نیروی مادی قوم . ٥ - سِفْرِ تثنیه یا مکمل کتابهای یادشده ٔ قبل . (از لاروس ) : یا اهل الکتاب لم تحاجون فی ابراهیم و ماانزلت التوریة و الانجیل الا من بعده اءَفلاتعقلون . (قرآن ٣ / ٦٥). و کیف یحکمونک و عندهم التوریة فیها حکم اﷲ... . (قرآن ٥ / ٤٣). به زرق تو این بار غره نگردم گر انجیل و تورات پیشم بخوانی . منوچهری . رجوع به نشوءاللغة ص ٦٨ و مزدیسنا و یشتها و فرهنگ ایران باستان و ماده ٔ بعد شود.