توران سپه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توران سپه . [ س ِ پ َه ْ ] (اِ مرکب ) توران سپاه : بشد پیش توران سپه او به جنگ بغرید همچون دمنده نهنگ . فردوسی . تهمتن به توران سپه شد به جنگ بدانسان که نخجیر بیند پلنگ . فردوسی . دو بهره ز توران سپه کشته شد ز خونشان زمین چون گل آغشته شد. فردوسی . رجوع به توران و دیگر ترکیبهای آن شود.