تورینگن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تورینگن . [ گ ِ ] (اِخ ) کشوری در آلمان مرکزی که در سالهای ١٩١٩-١٩٢١م . از اتحاد دولتهای کوچک : رئوس، ساکس التن بورگ، ساکس گوتا و... تشکیل یافت . مرکز آن ارفورت است و این قسمت ١٥٦٤٣ مترمربع وسعت و ٣٠٠٠٠٠٠ تن سکنه دارد. (از لاروس ). رجوع به ماده ٔ بعد و قاموس الاعلام ترکی ذیل تورینگه شود.