توریوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توریوم . (اِخ ) شهری در ایتالیا و در دوران باستان کلنی آتن بود. این شهر درنزدیکی خرابه های آثار باستانی «سیباریس » قرار دارد. (از لاروس ). رجوع به تاریخ ایران باستان ج ٢ ص ٩٦٧ و قاموس الاعلام ترکی شود.
توریوم . [ ت ُ ی ُ ] (فرانسوی، اِ) فلزی است کمیاب و سفیدرنگ علامت شیمیائیش «Th»، وزن مخصوصش ١١. این فلز در حرارتهای بالا ملتهب شده و نوری شدید و سفیدرنگ پخش میکند از این جهت در ساختن توریهای چراغ توری بکار میرود. (از لاروس ).