تور
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- پارچه نخی نازک و لطیف و سوراخ سوراخ. ۲- نوعی دام برای صید ماهی و پرندگان، بافته شده از نخهای محکم. ؛~ کردن شکار کردن.
[ فر. ] (اِ.) گردش، سیر، مسافرت، هر نوع سفر برنامه ریزی شده به یک یا چند مقصد و برگشت به مبدأ، گشت (فره).
(تُ) (ص.) تیره و تاریک.