توزون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توزون . (اِخ ) از امرای ترک و امیرالامرای بغداد که المتقی لﷲ خلیفه را میل کشید و عبداﷲبن المکتفی را به خلافت رسانید. رجوع به تاریخ الخلفاء چ مصر ص ٢٦٢ و خاندان نوبختی چ اقبال ص ٢٤٥ شود.
توزون . (اِخ ) ابراهیم بن احمدبن محمد الطبری، معروف به توزون . ادب را از ابی عمرالزاهد فراگرفت و در فنون ادب براعت یافت و به بغداد می زیست و دیوان ابونواس را گرد کرد و به جمادی الاولی سال ٣٥٥هَ . ق . درگذشت . رجوع به روضات الجنات ج ١ ص ٢٠٩ س ٣١ شود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).