توسم

(تَ وَ سُّ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- به فراست دریافتن.<BR>۲- وسمه کشیدن.<br>

(تَ وَ سُّ) [ ع. ] (مص م.) ۱- به فراست دریافتن. ۲- وسمه کشیدن.

توسم . [ ت َ وَس ْ س ُ ] (ع مص ) فراست بردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). دیدن چیزی و فراست بردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). دیدن چیزی را و نظر کردن و فراست بردن . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ به علامت پی بردن به چیزی یقال : توسمت فیه الخیر؛ ای تبینت فیه اثره . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و منه قول عبداﷲبن دواحة فی النبی (ص ): انی توسمت فیک الخیرا عرفه ُ واﷲ یعلم انی ثابت البصر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ علف وسمی جستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و نیزجستن علفی که در باران نخستین روید. (آنندراج ). ◄ وسمه کردن . (دهار). وسمه برکردن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): فاذا امرت منه قلت توسم ؛ یعنی موی را خضاب کن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به وسمه شود.