توشه جستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توشه جستن . [ ش َ / ش ِ ج ُ ت َ ] (مص مرکب ) توشه خواستن . طلب توشه و زاد کردن : از او توشه جست آن زمان شهریار بدو گفت سالار، کای نامدار. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توشه جستن . [ ش َ / ش ِ ج ُ ت َ ] (مص مرکب ) توشه خواستن . طلب توشه و زاد کردن : از او توشه جست آن زمان شهریار بدو گفت سالار، کای نامدار. فردوسی .