توشیج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توشیج . [ ت َ ] (ع مص ) درهم پیوسته گردانیدن خویشی و پیوند را. یقال : وشجها اﷲ. (ناظم الاطباء)(منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ الفت دادن و آمیختن خدا قوم را به یکدیگر. (از اقرب الموارد). ◄ با همدیگر بستن کجاوه را به دوال و جز آن تا از آن چیزی نیفتد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).