تونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تونه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) چله ٔ جولاهگان باشد و آن تاری است که از پهنای کار جولاهگان زیاد آید. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ریشه و طراز. (ناظم الاطباء). ◄ تونک . رجوع به تونک و تونق شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تونه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) چله ٔ جولاهگان باشد و آن تاری است که از پهنای کار جولاهگان زیاد آید. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ریشه و طراز. (ناظم الاطباء). ◄ تونک . رجوع به تونک و تونق شود.