تَخْلُقُون

وَ تَخْلُقُونَ إِفْکاً «تَخْلُقُون» از مادّه «خلق» است، که گاهى، به معناى آفریدن و ساختن مى آید، و گاه، به معناى دروغ گفتن، بعضى از مفسران، تفسیر دیگرى براى این جمله ذکر کرده اند، و گفته اند: منظور این است که شما این بتها (این معبودهاى قلابى) را با دست خود مى تراشید و خلق مى کنید (بنابراین «إِفْک» به معناى معبودهاى دروغین است و «خلق» به معناى تراشیدن).(5)