تَصَدّى

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدّى «تَصَدّى» از مادّه «صدى» (بر وزن فَتى) در اصل به معناى صدایى است که از کوه برمى گردد (در فارسى آن را «پژواک» مى گویند) سپس کلمه «تَصَدّى» به معناى رو به روى چیزى قرار گرفتن و توجّه کامل به آن کردن به کار رفته است.(15)