تَعْثَوْا

وَ لا تَعْثَوْا فِی الأَرْضِ مُفْسِدِینَ «تَعْثَوْا» از مادّه «عثى» به معناى تولید فساد است; منتها این ماده بیشتر به مفاسد اخلاقى و معنوى گفته مى شود در حالى که مادّه «عیث» به مفاسد حسّى اطلاق مى گردد. بنابراین، ذکر کلمه «مُفْسِدِین» بعد از جمله «لاتَعْثَوْا» به عنوان تأکید مى باشد; زیرا هر دو یک معنا را مى رسانند.(27)