تَفَکَّهُون

فَظَلْتُمْ تَفَکَّهُونَ «تَفَکَّهُون» از مادّه «فاکهة» به معناى «میوه» است، سپس «فُکاهة» به مزاح و شوخى و گفتن لطیفه ها که میوه جلسات انس است اطلاق شده است; ولى این ماده گاهى به معناى تعجب و حیرت نیز آمده، و آیه مورد بحث از این قبیل است. این احتمال نیز وجود دارد، همان گونه که انسان به هنگام «خشم» گاهى مى خندد، که نام آن را «خنده خشم» مى گذارند، در هنگام مصائب سخت و سنگین نیز به شوخى مى پردازد، بنابراین، منظور شوخى به خاطر مصیبت است.(11)