تَلَظّى

فَأَنْذَرْتُکُمْ نَاراً تَلَظّى «تَلَظّى» از مادّه «لظى» (بر وزن قضا) به معناى شعله خالص است. و مى دانیم که شعله هاى خالص و خالى از هر گونه دود، گرما و حرارت بیشترى دارد، و گاه واژه «لظى» به خود جهنم نیز اطلاق شده است. «تَلَظّى» در اصل «تَتَلَظّى» بوده، که یکى از دو «تا» براى تخفیف افتاده است.(33)