تَنْقِمُ

وَ مَا تَنْقِمُ مِنّا «تَنْقِمُ» از مادّه «نقمت» (بر وزن نعمت) در اصل، به معناى انکار کردن چیزى است به «زبان»، یا «به وسیله عمل و مجازات نمودن».(18)