تَهَجَّدْ

وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ «تَهَجَّدْ» از مادّه «هجود» در اصل ـ چنان که «راغب» در «مفردات» مى گوید ـ به معناى خواب است; ولى هنگامى که به باب «تفعل» مى رود معنا از بین بردن خواب و انتقال به حالت بیدارى است. ضمیر در «تَهَجَّدْ بِهِ» به قرآن برمى گردد (یعنى قسمتى از شب را بیدار باش و قرآن بخوان). ولى، این کلمه بعداً در لسان اهل شرع به معناى نماز شب به کار رفته است،و«مُتَهَجِّد» به کسى مى گویند که نماز شب مى خواند.(2)