تُفَنِّدُون

لَوْ لآ أَنْ تُفَنِّدُونِ «تُفَنِّدُون» از مادّه «فَنَد» (بر وزن نمد) به معناى ناتوانى فکر و سفاهت و بعضى به معناى دروغ دانسته اند و در اصل به معناى فساد است; بنابراین جمله «لولا أن تفنّدون» یعنى: اگر مرا سفیه و فاسد العقل نخوانید.(12)