تُوَسْوِسُ

وَ نَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسٌ «تُوَسْوِسُ» از مادّه «وسوسه» به گفته «راغب» در «مفردات»، به معناى افکار نامطلوبى است که از دل انسان مى گذرد، و اصل آن، از کلمه «وسواس» گرفته شده که به معناى «صداى زینت آلات» و همچنین پیام و صداى مخفى است.(27)