تِلْقاءَ

تِلْقآءَ أَصْحابِ النّارِ «تِلْقاءَ» در اصل ـ به گفته بعضى از مفسران و اهل ادب ـ مصدر یا اسم است و به معناى مقابله مى آید، ولى بعداً به معناى ظرف مکان به کار رفته، یعنى مکان مقابله و جهت رو به رو. و در سوره «یونس» و مانند آن به معناى ناحیه و نزد، مى آید; یعنى: من از ناحیه و از نزد خودم نمى توانم آن را تغییر دهم.(34)