تپه دز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تپه دز. [ ت َپ ْ پ َ دِ ] (اِخ ) دهی از بخش پشت آب شهرستان زابل است که در پنج هزارگزی جنوب خاوری بنجار کنار راه فرعی بند کهک به زابل واقع است جلگه ای گرم و معتدل است و ٤٤٧ تن سکنه دارد. آب آن از رود هیرمند و محصول آنجا غلات و لبنیات است و شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه و گلیم و کرباس بافی است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).