تپه سر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تپه سر. [ ت َپ ْ پ َ س َ ] (اِخ ) دهی از دهستان شیرگاه بخش سواد کوه شهرستان شاهی است که در چهار هزار و پانصد گزی شمال شیرگاه و بر کنار شوسه و راه آهن واقع است کوهستانی و معتدل و مرطوب است و ١٩٠ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه ٔ گسلیان و محصول آن برنج و غلات و شغل اهالی آنجا زراعت است . آب انباری دارد که میگویند از بناهای دوره ٔ صفویه است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).
تپه سر. [ ت َپ ْ پ َ س َ ] (اِخ ) دهی از دهستان کلباد بخش بهشهر شهرستان ساری است که در بیست و پنج هزار و پانصدگزی خاور بهشهر و یکهزار و پانصدگزی جنوب شوسه ٔ بهشهربگرگان واقع است . کوهستانی و جنگلی و معتدل و مرطوب است و ١٨٠ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه سار و محصول آن برنج و غلات و مرکبات و توتون و سیگار و صیفی است و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان کرباس بافی است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).