تپه گچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تپه گچی . [ ت َپ ْ پ َگ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان بابالی، بخش چقلوندی شهرستان خرم آباد است که در دو هزارگزی شمال باختری چقلوندی و یکهزار گزی باختر راه فرعی چقلوندی به بروجرد واقع است . جلگه ای سردسیر و مالاریائی است و ٤٢٠ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه ٔ بابالی و محصول آن غلات و لبنیات و صیفی است و شغل اهالی آن جا زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان چادربافی است و راه مالرو دارد. ساکنان آن از طایفه ٔ پیرداده بیرالوند بوده و در خانه سکونت دارند و برای تعلیف احشام به قشلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).