تکاظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکاظ. [ ت َ کاظظ ] (ع مص ) از حد گذرانیدن مردم دشمنی را با یکدیگر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ تنگ گردیدن در میدان جنگ . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکاظ. [ ت َ کاظظ ] (ع مص ) از حد گذرانیدن مردم دشمنی را با یکدیگر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ تنگ گردیدن در میدان جنگ . (از اقرب الموارد).