تکحیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکحیب . [ت َ ] (ع مص ) غوره برآوردن رز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : کحب الکرم اذا ظهر کحبه او کثر حبه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)؛ برآمدغوره ٔ آن رز و بسیار شد دانه ٔ آن . (ناظم الاطباء).