تکرع

تکرع . [ ت َ ک َرْ رُ ] (ع مص ) وضو کردن جهت نماز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). لانه امرالماء علی اکارعه ؛ ای اطرافه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بمعنی وضو کردن و این مأخوذ از اکارع است که بمعنی پایچه باشد، چون در وضو دست و پای شویند لهذا تکرع گفتند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ).