تکروری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکروری . [ ت َ رُ وِ ] (ع اِ) دزی درذیل قوامیس عرب آرد: در آفریقا و شرق حشیش را نامندکه از نوعی شاهدانه حاصل شود و مانند تریاک مکیف و منوم است و آن را با توتون دود کنند و کشند. (دزی ج ١ص ١٤٩). تکرونی ظاهراً تصحیف آن است . (دزی ایضاً).