تکرکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکرکر. [ ت َ ک َ ک ُ ] (ع مص ) فروافتادن مرد در هوا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). درافتادن مرغ در هوا. (از اقرب الموارد). ◄ دودله شدن مرد در کار خود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).