تکفل

(تَ کَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) کفیل شدن، متعهد گشتن.<br>

(تَ کَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) کفیل شدن، متعهد گشتن.

تکفل . [ ت َ ک َف ْ ف ُ ] (ع مص ) پایندانی کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (از زمخشری ). پذیرفتار کسی گردیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ضامن و متعهد چیزی شدن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). کفالت کردن . (ناظم الاطباء). پذیرفتاری . (زمخشری ): تکفلت بالمال ؛ التزمت به والزمت نفسی . (ابن الانباری از اقرب الموارد) : هیچکدام از ایشان بسبب مشاهده ٔ غضب سلطان به تکفل مصحلت او زبان نمیدادند. (جهانگشای جوینی ).

فعل تعهد، تقبل، ضمان کفالت، سرپرستی کفالت کردن، کفیل شدن، متعهد شدن، پایندانی کرن، به‌عهده‌گرفتن

سرپرستی، بگردن گرفتن